|
zdjęcia z wesela
Żeby nie przedłużać już i tak zbyt obszernego i zbyt dokładnego pod względem technicznym referatu na temat zdjęć z wesela na koniec krótkie podsumowanie:
Dagerotypia była w użyciu 10 lat, mokry proces kolodionowy - prawie trzydzieści. Następna po kolodionie technika ? warstwa żelatynowo-bromowo-srebrowa ? jest w użyciu do dziś, od przeszło stu lat.
Dzięki tak daleko posuniętym badaniom i rozwojem techniki narodziła się fotografia amatorska. Wielka rzesza odbiorców sprzętu z wesela i materiałów mobilizowała konstruktorów do dalszych udoskonaleń; tak więc powstająfilm (bracia Lumiere 1895), mały obrazek na błonie perforowanej (Oskar Barnack 1914, Leica firmy Leitz 1924), materiały panchromatyczne (około roku 1930), fotografia barwna (Autochrome Lumiere?a 1908, Agfa i Kodak około 1935), elektronowa lampa blyskowa (1945), obiektywy zmiennoogniskowe, aparaty automatyczne, wreszcie aparaty cyfrowe itp.
Nawet takie ?telegraficzne? podsumowanie historii fotografii pozwala zrozumieć, jak wiele nowości wnosi do ludzkiego życia fotografia od przeszło stu lat. W tym czasie Historia nabrała innych wymiarów. Człowiek stał się wszechobecny, dzięki czemu może być świadkiem wydarzeń szczęśliwych lub nieszczęśliwych. Dzięki fotografii mógł poznać: wygląd istot od dawna już nie istniejących, zdjęcia z wesela, krajobrazy Chin, Ameryki i dalekiej północy, tak jakby sam żył w tych rejonach. Widział z bliska księżyc, tak jak amerykańscy astronauci i rosyjskie satelity.
Fotografia amatorska, fotografia z wesela, łatwa i prosta, umożliwia każdemu wypowiadanie się z całkowitą swobodą na temat zdjęć z wesela, jest rozrywką, pomocą naukową, pozwala rejestrować najrozmaitsze aspekty nieustannie zmieniającego się życia.
|
|
sesja fotograficzna
Można powiedzieć, że rok 1871 stanowił przewrót w technologii fotografii i sesji fotograficznej. Dokonano wówczas wynalazku suchej płyty bromowej, czyli szklanej płyty powleczonej emulsją zawierającą bromek srebra w żelatynie. Jej twórcą byt angielski lekarz i fotoamator Richard Leach Maddox (1816-1902). Istota tego wynalazku polegała na zastąpieniu mokrego kolodionu suchą emulsją. Nareszcie powstał prototyp współczesnej kliszy negatywowej, wygodny materiał, który w przeciwieństwie do płyty kolodionowej. można było po naświetleniu długo przechowywać, a sam czas naświetlania zdjęcia na sesji fotograficnzej skrócił się od 3 do 10 razy. Dalsze doświadczenia szły w kierunku zwiększenia czułości emulsji i wprowadzenia jej do masowej produkcji. W 1873 roku Hermann Wilhelm Vogel (1834-1900) rozszerzył barwoczułość emulsji o kolor żółty i zielony. Nastała era przemysłu fotochemicznego. Prostota fotografowania z użyciem suchych materiałów R. L. Maddoxa przyczyniła się do rozwoju fotografii amatorskiej. Zaczęły pojawiać się różne warianty ręcznych aparatów fotograficznych wykorzystujących nowy. suchy materiał. Fotografowie wyszli na ulice, emulsja stała się tak czuła, że umożliwiała wykonywanie zdjęć migawkowych (z ręki), bez potrzeby użycia statywu.
W 1878 roku angielska firma ?Liverpool Dry Plate and Photographic Printing Company" zaczęła produkować suche żelatynowe płyty. Kiedy zaś w 1888 roku George Eastman (l854-1932) zastąpił szklany negatyw wstęgą celuloidową według patentu Hannibala Goodwina (1822-1900) w ilościach przemysłowych, a amerykańska firma Kodak wypuściła lekki aparat fotograficzny, nastąpił prawdziwy rozwój fotografii amatorskiej. Początkowo aparat ten na sesję fotograficzną sprzedawano wraz z papierowym filmem, na którym otrzymywało się 100 zdjęć w kształcie kolistym o średnicy 63 mm. Po naeksponowaniu należało odesłać film z sesja fotograficzna do wywołania i skopiowania zgodnie z lansowanym przez Kodaka hasłem ?Ty zrób zdjęcie, my wykonamy resztę".
|
